De invloed van de Karolingers op de verspreiding van de wijnbouw in het algemeen was van kapitaal belang. De Frankische vorsten beoefende niet alleen de wijnbouw, maar ze schonken ook wijngaarden aan de abdijen. In de loop van de 9de en de 10de eeuw verwerven bijna alle abdijen uit onze gewesten wijngaarden langsheen de Moezel, de Rijn en de Noordfranse rivieren.

Vermoedelijk ligt de Gentse wijnbouw in de 12de eeuw net iets voor op de Luikse. De Doornikse en de Maastrichtse wijnbouw worden daarentegen pas op in de loop van de 14de eeuw belangrijk.

Na deze korte voorgeschiedenis moge het wel duidelijk weze dat de aanwezigheid van wijnbouw in de Middeleeuwen in onze gewesten niet zo evident was. Het gaat hier immers om een erg gespecialiseerde landbouwactiviteit. Met recht en rede zouden we dus kunnen stellen dat onder invloed van de Karolingische renaissance niet zozeer de wijnstok verspreid werd, maar wel de kunst om wilde druiven te kweken, en voor alles, om uit deze druiven ook nog wijn te maken.