In de nieuwe tijd reeds waren de Nederlanden leidinggevend inzake de land­- en tuinbouwontwikkeling. Nergens anders waren er zoveel wetenschap­pers die zich bezig hiel­den met het opspo­ren, het classificeren en het bestuderen van planten. De bekendste onder hen is waarschijnlijk wel Rembert Dodoens met zijn "Cruydt-boeck"13. Hij was nochtans niet de eerste. In 1483 reeds, drukte Jan Veld­ener in Gelderland zijn "Herba­ri­us in lati­no", het aller­eerste boek met afbeeldin­gen van plan­ten. Een jaar later gaf de­zelfde druk­ker, nu werkzaam in Leuven, een Neder­landse verta­ling uit, onder de titel "Den herbarius in diet­sche"14. Twee eeuwen later stonden de Ne­der­landen nog stee­d­s aan de top van het lanbouwonderzoek. Het hoeft dan ook niet te verwonde­ren dat Engelse agro­nomen hier in de 17de eeuw de produktieme­thoden kwamen bestuderen om ze daarna in eigen land toe te passen. Ook eigen onderzoe­kers zoals J. Van der Groen en P. Nij­land bestu­deerden de tuin­bouw­tech­nieken om ze verder te verspreiden. Met hun werk, "Ver­make­lijck Landt-Leven", be­schikken we over een van de beste bron­nen om de toen­malige wijnbouwmethodes hier te lande van naderbij te bekij­ken.