De abdij van St.-Geertrui te Leuven bezat een belangrijk leenboek onder Lubbeek. Uit dit archiefstuk hebben we volgende gegevens geput (1). "Mertyne van Stackenborch, te voren Claes van Stakenborch, haer vader, daer te voren Jacop van hove en daer to voren Jan van hove is man van eenen vollen leene, van huyse ende van hove geheeten thoff ten hove, met sijne toebehoorten, houdende in caateren ende in bempden ontrint cier bunder ende van den bloke voert thoff geleghen, houdende ontrint zes dachmaelen ende drie dachmaelen lants boven dblock geleghen, opt tvijfeyckenvelt. Welck leen Claes ontfangen heeft anno 1500..".

Volgens dit dokument dus werd het Hof ten Hove eertijds te leen gehouden door de van Hove's, nadien door de Stakenborg's. Op die leenopvolging komen we verder in deze bijdrage terug. Belangrijker voor de situering van het hof is de omschrijving van het goed. In de aangehaalde tekst spreekt men eerst van het hof zelf, ongeveer vier bunder groot, dus rond vijf hektare, vervolgens van het blok voor het hof, ongeveer zes dagmaai groot, dit is twee hektare, en tenslotte van drie dagmaal land, dit is een hektare, gelegen boven het blok, op het Vijfeikenveld. Dit Vijfeikenveld is als een kodewoord dat de ontcijfe

(1)	Rijksarchief Brussel, Schepengriffies, nr. 5919.

---

Hof ten hove te Lubbeek.

---

73

ring van het raadsel nader brengt. Genoemd veld, waarvan de naam reeds lang in onbruik is geraakt, lag tussen de Gellenbergstraat en de Broekstraat, ongeveer waar nu het gemeentehuis staat (2). Wetende dat een perceel land van het leen op dit veld gelegen was en dan wel boven het blok, dat op zijn beurt zelf voor het hof lag, is een situering op de oude kadasterkaart mogelijk. Beter dan met een ellenlange beschrijving willen we met een fragment uit de kadasterkaart aantonen, dat het vroegere hof ten hove op het perceel nr. 172, tussen het Slabbaartstraatje en de Molenbeek, gestaan meet hebben. Het perceel nr. 158, tussen het Slabbaartstraatje en de Broekstraat, vormde op zijn beurt het blok voor het hof. Ligging en oppervlakte van deze percelen stemmen inderdaad overeen met de gegevens van het leenboek. In het verloop van deze bijdrage zullen we nog andere argumenten aanhalen die deze hypotese steunen. Wat ons bij deze situering al dadelijk opvalt is dat een merkwaardige aarden opworp, Stakenborg geheten, binnen de perimeter van het hof valt. Het is bovendien op een aangrenzend perceel dat eertijds Romeinse bouwwerken werden blootgelegd. Doch ook hierop komen we verder in deze bijdrage terug.