Hij had op 20 april 1871 - een maand na de dood van zijn vader - een eigenhandig testament gemaakt dat tot gevolg had dat hij tot een der grootste weldoeners van Diest meet worden gerekend.

Zijn testament was in de Franse taal opgesteld.

Het ving aan met het schenken van 50.000 fr. te verdelen in gelijke delen aan de kinderen van zijn ooms August en Edmond Cox en van de enige dochter van zijn tante, Justina-Johanna Cox, namelijk Elisa Steeners (4).

Dan kwam aan de beurt zijn oom, Frangois Vervoort. Hij was onderpastoor benoemd in de O.L.V. Kerk te Diest op 15 maart 1825 en pastoor aldaar op 30 juni 1837. Hij bleef het tot zijn overlijden in 1875 (5) . Hij verkreeg al de goederen die de erflater bezat in de gemeenten Aarschot en Gelrode.

Buiten het legaat hun toebedeeld in de eerste beschikking kregen zijn nicht, Elisabeth Steeners, en zijn neef, Jules Cox, nog elk een som van 5.000 fr.

Dan kreeg zijn meid een lijfrente van 250 fr. per jaar, gevormd door een kapitaal van 5.000 fr., som die na de dead van de meid eigendom zou worden van het Armbureel der stad Diest. Voor deze lijfrente diende het Armbureel in te staan.

Het aanzienlijkste gedeelte van zijn bezit ging dan in een volgende beschikking naar "net hospies en de armen", zodat de helft van zijn eigendommen toekwam aan het Armbureel en de andere helft aan het Bureel van het Hospies.

Op last voor het Armbureel stipt de bepalingen van de lijfrente aan de meid uit te voeren en de kosten en erfrechten op de legaten to betalen aan Elisabeth Steeners en Jules Cox en ook elk jaar in de maand december een verdeling van 3.000 kg brood aan de armen der stad te doen geschieden.

Het Bureel van het Hospies van zijn kant, moest elk jaar twee missen laten doen te 10 uur in de voormiddag op de verjaardag van zijn overlijden, een in de St.-Sulpitiuskerk en de ande re in de O.L.V. kerk, plechtige missen met drie priesters.

Daarenboven bekwam het Bureel, buiten part, zijn huis gelegen in de Wederbroekstraat, op voorwaarde er een hospies in onder te brengen met acht bedden voor oude mensen van de beide geslachten, die het vrij gebruik van de tuin zullen hebben. Doze oude mensen moesten minstens 60 jaar zijn en behoren tot de zieken of gebrekkigen van Schaffen, Molenstede en Kaggevinne-Assent (6) .