Wanneer de oorlog uitbrak, waren mijn man en mijn broer gemobiliseerd. Mijn vader woonde in en mijn moeder was pas thuis uit het ziekenhuis. Ze was nog altijd bedlegerig, en moest voortdurend geholpen worden. Ik had drie kleine kinderen, We hadden wel een abri (schuilplaats) naast het huis ingegraven. Maar met het uitbreken van de oorlog ging de roep dat men uit Aarschot best wegtrok.

Mijn vader had overal gezocht om paard en kar vast te krijgen om mijn zieke moeder te kunnen vervoeren. Er was niets te vinden. Ten einde raad werd van de nood een deugd gemaakt. Mijn moeder werd op de kruiwagen gelegd en zo trokken we buiten Aarschot naar de bossen van Meetshoven. Hier vonden nog vele Aarschottenaars een onderkomen in die eerste oorlogsdagen. De eerste nacht werd doorgebracht in open lucht. Het was koud. Mijn moeder lag altijd op die kruiwagen. De volgende dag trokken

---

145

we verder, niet langs de grote wegen, want die waren vol aftrekkende soldaten, maar wel langs binnenwegen nu naar Keerbergen. Hier vonden we een villa waar we konden overnachten en kon moeder in een bed slapen, Wij lagen gewoon op de grond. Dan ging het verder in de richting van Werchter, we geraakten nog door de ijzeren muur en kwamen in Boortmeerbeek, altijd met die kruiwagen en die zieke moeder.