De dagen kropen traag voorbij. Vele gevangenen waren reeds weggebracht, de lange ellende van kampen en prikkeldraad,tetmemoet. Uitzonderlijk waren er die in allerhaast hier of daar aan het waakzaam oog van hun bewakers konden ontglippen en een open deur binnenspringen, waar zij hun uniform tegen burgerkleren ruilden om te kunnen vluchten. Er was een komplot ontstaan onder het volk. Voedsel, drank en kleren werden ingezameld en in 't geniep aan de gevangenen verschaft. De mensen hielpen hen uit de klauw der moffen ontsnappen. Maar steeds groter en groter werd de nood en ook de haat tegen al wat Duits was. Met een paar vrienden leidden wij de bewakers af, om aan enkele gevangenen toe te laten te kunnen ontsnappen. En overal werd hulp geboden waar het kon.

Die dag namen de Belgische troepen stelling langs 't kanaal Gent-Terneuzen en versterkten de verdediging aan 't Vlaamse Hoofd. Te Luik bezweken echter de forten van Parchon en Pontisse, terwijl ook bij Namen het fort van Marchovelette de strijd moest staken. Bij de Dender voerden de Belgen hun dekkingsopdrachten op voorbeeldige wijze uit, terwijl zij de hevigste aanvallen tegen het Vlaamse Hoofd afsloegen.