De laatste beschikbare reserves werden ingezet, slechts drie overblijvende regimenten, tegen een onstuitbare Duitse stuwkracht.

Een bres ontstond bij Maldegem, bij Ursel en tussen Tielt en Roeselare. Zwaar en groot waren de verliezen aan manschappen en materiaal. De artillerie. verstoken van bevoorrading, bevond zich zonder munitie.

Hospitalen lagen vol met gewonden. Afgesneden van de Britse en Franse strijdkrachten, trokken de Belgen zich naar het noordwesten terug in de richting van Brugge.

Eindeloze rijen vluchtelingen doolden rond op de wegen en werden , door de Luftwaffe bestookt, En ondanks alles werd de vijand te Knesselare tegengehouden en een aanzienlijk aantal Duitsers krijgsgevangen genomen. De vijand oefende toen zijn druk uit langs de weg Ingelmunster - Brugge en slaagde erin bij Maldegem door te dringen. Het front was doorbroken.

Slopend was de verdediging geweest en het weerstandsvermogen smolt weg, de uitputting deed zich onheilspellend voelen. Te ongelijk was de strijd en te laf de aanval geweest. In de laatste stuiptrekking werd op de uiterste rechtervleugel van het front, ondanks de hevigste Duitse aanvallen, tegen de avond van 27 mei, een samenhangend front gevormd, maar een weinig later brokkelde het weer af als een touw dat volledig versleten is.