Calais en Boulogne waren gevallen. De Duitsers trachtten nu via Poperinge door te breken, om de Brits-Belgische lijn door te hahken. Ons leger stond zo goed als alleen, doch het week slechts voet voor voet.

En toch werden onze dapperen voor "hazen". verweten, door hen die er nooit bij waren en beter "zwijgen" dan "spreken" zouden, want zij waren reeds door het "verraad" aangetast.

Te Tienen hadden de Duitsers ondertussen overal voorlopige telefoonlijnen geplaatst, om hun verbindingen te verzekeren tussen Kommandantur, Kazerne enz. ,... Daarin zagen wij een nieuwe kans tot handelen. En in de nacht vingen de eerste sabotagedaden aan. Draden werden overgeknipt en palen uitgeworpen. Ook gebeurde het dat doortrekkende Duitse eenheden een wegrichting vroegen. Dan stuurden wij hen steeds in de tegenovergestelde richting. Passief verzet misschien, maar toch verzet tegenover een laffe vijand.