33
Ter nagedachtenis aan onze stichter, De E.H. K. Havermans
|  | |
|
Havermans
| |
Op 15 februari jl. overleed in het rusthuis van de zusters ursulinen te Melsbroek de Eerwaarde Heer Karel Havermans, stichter en 26 jaar lang, van 1951 tot 1976, voorzitter van onze Oostbrabantse Werkgemeenschap; hij was in zijn 87ste jaar.
Voor een overzicht van zijn levensloop verwijzen we naar ons stukje Onze voorzitter en onze werkgemeenschap jubileren, in Oost-Brabant XIII, 1976, blz. 29, geschreven bij gelegenheid van zijn 60-jarig priesterjubileum, zijn 50-jarig verblijf in Tielt en het 25-jarig bestaan van onze Werkgemeenschap. Om gezondheidsredenen had hij toen nog niet lang zijn tijdschrift in andere handen overgelaten. Toen hij met Allerheiligen 1976 om dezelfde redenen zijn geliefde Hageland moest verlaten om zijn intrek te nemen in het rusthuis te Melsbroek, was het met pijn in het hart. Hij vond echter dat hij in die omstandigheden ook het voorzitterschap van de Werkgemeenschap niet meer kon waarnemen en hij nam als zodanig ontslag. Sindsdien was hij erevoorzitter.
Tot de oprichting van de Oostbrabantse Werkgemeenschap kwam de Eerwaarde Heer Havermans in de eerste plaats omdat hij zich als priester met zijn volk verbonden voelde en iets wilde doen voor de ontwikkeling en verheffing van zijn streek, Onze Werkgemeenschap ontstond uit dezelfde ijver en bezieling waarmee hij zich inzette voor zijn mensen als onderpastoor te Tielt, waarmee hij de Landelijke Huishoudschool aldaar (nu te Bekkevoort) stichtte, waarmee hij opkwam voor een gezonde levenswijze naar geest en lichaam en waarmee hij zijn godsdienstige overtuiging verdedigde. Hij wilde in alle opzichten een "mooi Hageland" en daarom verdedigde hij vooral de geestelijke, culturele en sociale waarden.
Uit liefde voor zijn streek kwam de Eerwaarde Heer Havermans
34
altijd op voor het Hageland en de Hagelanders. Typisch is in zijn inleiding op Oost-Brabant. I. Het mooie Hageland (2de druk, Heverlee, 1965, blz. 7) zijn reactie op het hoofdstuk van Prof. Em. Vliebergh over het karakter, de "psyche" van de Hagelanders : "Toch zijn we zo vrij, steunend op een lange en innige omgang met de bevolking, te menen dat zijn oordeel in zekere opzichten te ongunstig en dus onjuist is." Dit wijt de E..H. Havermans aan verkeerde voorlichting, o.a. door een Kempenaar van geboorte, die zich "ondanks zijn lang verblijf onder de Hagelanders, nooit met hun aard heeft kunnen verzoenen." Hij gaat verder : "Een van hun schoonste eigenschappen is zeker hun fijngevoeligheid, hun vriendelijkheid, hun goedhartigheid."
Door de schoonheid van het Hageland beter bekend te maken wilde de E.H. Havermans deze achtergebleven streek zowel op economisch als op cultureel gebied vooruithelpen. In dat licht zag hij de publikaties van zijn Werkgemeenschap. Zo schrijft hij in dezelfde inleiding op Het mooie Hageland : "Ook het toerisme zou een bron van inkomsten kunnen worden. Ter bevordering daarvan, doch ook voor de scholen werd dit boekje uitgegeven, evenals voor elke streekgenoot, die belang stelt in de geschiedenis en de schoonheid van zijn heem" (blz.9).
De eerste publikaties van de Werkgemeenschap waren de vier delen van het Heemkundig Handboek Oost-Brabant met een korte historische en aardrijkskundige beschrijving van elke gemeente van het arrondissement Leuven. In 1964 richtte de E.H. Haverman-het heemkundig tijdschrift Oost op. Zijn bedoeling was, zoals hij het in zijn inleidend woord op het eerste nummer schreef, een aanvulling te geven op de vier boekjes van het Heemkundig Handboek. Op een volkse en vulgariserende wijze moest het tijdschrift nieuwe gegevens publiceren om Oost-Brabant en het verleden ervan beter te leren kennen.
Met dezelfde bedoeling organiseerde de E.H. Havermans ook voordrachten, leidde hij wandelingen en bezoeken in de streek en richtte hij in het gemeentehuis te Tielt een Hagelands Heemkundig Museum in.
In de geest en met de bezieling van onze stichter stellen we ons met onze Oostbrabantse Werkgemeenschap verder in dienst van onze streek. Door onze activiteiten en in het bijzonder door ons tijdschrift willen we Oost-Brabant, het "mooie Hageland" en zijn omgeving, beter bekend maken. Zo houden we de gedachtenis van de E.H. Havermans levend, hem dankbaar voor zijn pionierswerk.
F. Claes S.J.